Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Φέτος ΔΕΘα κάνουμε επανάσταση...



Φέτος στα εγκαίνια της ΔΕΘ, δε θα βρίσκεται ο πρωθυπουργός. Οι υπουργοί θα είναι υπηρεσιακοί και οι μέρες προεκλογικές. Αυτό δεν πτοεί τους διάφορους πικραμένους αλλά φυσικά και τους επαγγελματίες συνδικαλιστές οι οποίοι θα πράξουν το «καθήκον» με τον ίδιο τρόπο που ο δημόσιος υπάλληλος χτυπάει κάρτα κάθε πρωί και μεσημέρι στην υπηρεσία… Τυφλοσούρτη. Έτσι το βρήκαμε έτσι το πάμε. Θα μαζευτούν να «διαδηλώσουν και να διεκδικήσουν δυναμικά και μαζικά», τι και από ποιόν μόνο αυτοί ξέρουν.

Ίσως φέτος να ήταν μια ευκαιρία να τελειώνουμε με αυτό το ετήσιο ραντεβού της επαρχιώτικης βλακείας. Θα έλθει ο άρχοντας στο χωριό μας και εμείς θα πάμε να του καταθέσουμε τα αιτήματα μας. Θα φωνάξουμε θα εκτονωθούμε και φυσικά θα δικαιολογήσουμε στους πελάτες μας τον συνδικαλιστικό μισθό μας. Το 1930, ίσως. Σήμερα, όμως, λυπάμαι αλλά κυρίες και κύριοι βρωμάτε ναφθαλίνη. Πίσω στο πατάρι παρακαλώ.

Η ΔΕΘ είναι μια γιορτή για την πόλη. Δεν έχει την ίδια εμπορική αξία με παλαιότερες εποχές, καθώς οι καιροί έχουν αλλάξει και μια πληθώρα κλαδικών εκθέσεων καλύπτει κάθε κλάδο ξεχωριστά.  Είναι μια γενική έκθεση που προσελκύει επισκέπτες από όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό. Μετά από πολλά χρόνια, με συστηματική δουλειά μια άοκνης ομάδας, φαίνεται να βρίσκει την ταυτότητα που είχε χάσει και να ετοιμάζεται να γράψει τη νέα ιστορία της.  Αντί να την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού και να δούμε τι περισσότερο μπορεί να κερδίσει η πόλη από αυτή, την υπονομεύουμε με κοντόφθαλμες  αναχρονιστικές μεθόδους. «Μερικές χιλιάδες αστυνομικοί θα περιφρουρήσουν την τελετή των εγκαινίων». «Αστακός η πόλη». Γιατί;

Ας είναι λοιπόν η φετινή έκθεση, η πρώτη μετά από χρόνια που δεν θα υπονομευτεί από ανούσιες συγκεντρώσεις βαριεστημένων διεκδικητών. Ας καθίσουν επιτέλους σπίτι τους και ας σταματήσουν να κάνουν κακό στην πόλη και τους συμπολίτες τους, πουλώντας ανέξοδη επανάσταση. Ακόμα καλύτερα, ας πάρουν τις οικογένειες τους και ας συμμετάσχουν σε κάτι καλό που συμβαίνει στον τόπο τους και με αυτό τον τρόπο ας στείλουν, επιτέλους για μια φορά, ένα θετικό μήνυμα.  Η Θεσσαλονίκη μόνο κέρδος έχει από τέτοιες εκδηλώσεις και το ίδιο και οι εργαζόμενοι και επαγγελματίες για τους οποίους κόπτονται όλοι αυτοί.

Υπάρχουν τόσοι που θέλουν να μας βγάλουν τα ματάκια μας, ας μην τους βοηθάμε με τα ίδια μας τα χέρια.

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Η γλώσσα της μάχης και οι πολιτικοί του κ....



Ε όχι κύριε Τσίπρα. Κάθεσαι κλεισμένος στα τέσσερα ντουβάρια του μαγαζιού, του οποίου τη διεύθυνση προσπαθείς να κρατήσεις με νύχια και με δόντια, και χτίζεις με το μυαλό σου έναν όμορφο κόσμο για την πάρτη σου και ίσως και τους πέντε κολλητούς που σου έμειναν πιστοί. Είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα χάνει την επαφή με την πραγματικότητα όποιος βρίσκεται στην εξουσία.

Βγαίνεις με θράσος και δηλώνεις υπερήφανος που έδωσες στον Ελληνικό λαό τη δυνατότητα να εκφράσει «το γαμώτο» με το δημοψήφισμα. Πρόσεχε τα ρήματα γιατί δεν ξέρεις πώς θα λειτουργήσουν σε ανθρώπους απελπισμένους. Σε ανθρώπους που έριξαν στην απελπισία οι χειρισμοί σου από τότε που ανέλαβες την εξουσία. Πότε επιτέλους θα ξεπεράσεις το σύνδρομο του εφήβου επαναστάτη πολυτελείας; Αγνοείς ή δε σε ενδιαφέρουν οι συνέπειες που είχαν, συνεχίζουν να έχουν και θα έχουν για πολύ καιρό οι ανάλαφρες επαναστατικές σου εμπνεύσεις.

Λες ότι μας δίνεται η δυνατότητα να δώσουμε τέλος στην μελαγχολία. Ίσως τη δική σου, αν βέβαια μελαγχόλησες για οτιδήποτε άλλο πλην της προοπτικής να σε στείλουν από εκεί που ήλθες. Η μελαγχολία του Ελληνικού λαού προέρχεται από τους άστοχους χειρισμούς σου. Από τα παιδαριώδη λάθη. Από τους εξευτελισμούς στους οποίους υπέβαλες και υποβάλεις την Ελλάδα και τους Έλληνες. Βγες μια βόλτα στον δρόμο, αν τολμάς, και δες πώς περνάει ο Έλληνας και το τεράστιο μερίδιο ευθύνης που έχεις εσύ και η υπόλοιπη ομάδα σου.

Λες ότι πρέπει να μιλήσετε την γλώσσα της μάχης. Βαρέθηκα να ακούω για μάχες. Αν είναι σαν και αυτές που υποτίθεται ότι έδωσες εσύ, ο Βαρουφάκης και οι υπόλοιποι της πεφωτισμένης ομάδας σου, ευχαριστώ δεν θα πάρω. Μίλα τη γλώσσα της μάχης, τη γλώσσα του έρωτα ή την γλώσσα του σώματος, αλλά σε παρακαλώ άσε μας ήσυχους και πάνε να παίξεις με τα άλλα παιδιά την επανάσταση. Εμείς έχουμε να παλέψουμε για την επιβίωση μας έχοντας κόντρα όλους εσάς που μας αντιμάχεστε με όλη σας τη δύναμη.

Όχι κύριε Τσίπρα δεν έχω καμία διάθεση να βγάλω καντάρι και να υπολογίσω ποιο είναι το μερίδιο της ευθύνης για την κατάσταση της χώρας, που σας αναλογεί. Όχι δεν με ενδιαφέρει αν οι προηγούμενοι είχαν αποτύχει. Αυτοί πήγαν σπίτι τους. Ο λαός σε ψήφισε πιστεύοντας μεγάλα ψέματα και εσύ τον ξεπούλησες με τον πιο άτιμο τρόπο. Δεν δίνω συγχωροχάρτι σε κανέναν. Ούτε στη ΝΔ, ούτε στο ΠΑΣΟΚ αλλά αυτοί τέλειωσαν. Οι Έλληνες πριν από επτά μήνες σου έδωσαν εντολή να διαχειριστείς τις τύχες τους γνωρίζοντας πολύ καλά τι είχαν κάνει οι προηγούμενοι. Εσύ πήρες αυτή την εντολή και αποδείχθηκες ανάξιος ακόμα  και να την κρατήσεις στα χέρια σας. Λέρωσες ονόματα, σύμβολα, ιδέες για να μπορέσεις να παραμείνεις γαντζωμένος στην εξουσία.

Θέλει απύθμενο θράσος για να τολμάει κάποιος να μιλάει με τον τρόπο που μίλσες σήμερα. Αποδεικνύει είτε αδυναμία να αντιληφθεί το μέγεθος της καταστροφής που έχει προκαλέσει στην χώρα, είτε πολιτικό αμοραλισμό . Ο σκοπός λοιπόν κύριε Τσίπρα αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός σου είναι να παραμείνεις πρώτα πρόεδρος στο κόμμα σας και μετά πρωθυπουργός. Δεν έχω καταλάβει τι στο καλό την θέλεις την εξουσία αφού ούτε καν προσπάθησες να κυβερνήσεις.

Έχω την ελπίδα ότι σε τρεις βδομάδες οι Έλληνες θα σε στείλουν από εκεί που ήλθες. Θα σε ταΐζουμε βέβαια μέχρι το τέλος της ζωής σου, αλλά αυτό φαίνεται να μας συμφέρει σε σχέση με το να σε είχαμε πρωθυπουργό. Εσύ και η ομάδα σου τελειώσατε, κάνατε όσο κακό μπορούσατε να κάνετε. Περιμένουμε τους επόμενους.

Βαρέθηκα αποτυχημένους καταστροφείς της χώρας να μου κουνάνε το δάχτυλο και να μου τάζουν ταξίδια μακρινά στην χώρα του ποτέ. Τώρα μάθαμε και εσένα. Neeeext!


  


Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Back to life, back to reality



Μας αρέσει δε μας αρέσει βρισκόμαστε στο τέλος του καλοκαιριού. Η περίφημη πανσέληνος του Αυγούστου θα συμπέσει και με την μαζική αποχώρηση από πλαζ και μέρη θερινά. Με το ένα μάτι θα κοιτάς το μεγάλο, άσπρο, φωτεινό πιάτο στον ουρανό και με το άλλο τη βαλίτσα και το πώς θα «κλείσεις» το σπίτι μέχρι τον επόμενο Ιούνιο.

Η πανσέληνος αυτή είναι μάλλον υπερεκτιμημένη ως προς την ομορφιά της, αποκτά όμως προστιθέμενη αξία, ως κομμάτι του γενικότερου πακέτου του καλοκαιριού. Δημιουργεί μάλιστα μεγάλες προσδοκίες που είναι εύκολο να διαψευστούν. Έχω στο μυαλό μου υπέροχες εικόνες με φεγγάρι πανσελήνου να φωτίζει τον ουρανό κρύο βράδυ Φεβρουαρίου καθώς επιστρέφω από τη δουλειά. Εκεί λειτουργεί το στοιχείο της έκπληξης. Δεν την περιμένεις, δεν είσαι έτοιμος γι αυτήν.   Ότι και να σου δώσει, καλοδεχούμενο.

Θα γυρίζουμε λοιπόν στις πόλεις και σε αυτό που ονομάζουμε καθημερινότητα  αλλά δυστυχώς θα βρούμε ελάχιστα πράγματα από αυτά που την συνέθεταν τα προηγούμενα χρόνια.  Η ανεύθυνη και εξαιρετικά καταστροφική για την Ελλάδα, πολιτική της κυβέρνησης που ορκίστηκε, με μεγάλες υποσχέσεις, τον Ιανουάριο έχει ισοπεδώσει ότι είχε μείνει όρθιο από μια μνημονιακή πενταετία. Άνθρωποι, καταφανώς ακατάλληλοι για τον ρόλο που τους ανατέθηκε, έκαναν ένα επτάμηνο πάρτι υλοποιώντας το όνειρο τους να γίνουν κάποτε κυβέρνηση. Πέρασαν καλά εις βάρος μας, βόλεψαν όσους δικούς τους πρόλαβαν, έπαιξαν με τις θεωρίες τους και ταπείνωσαν την χώρα και τον λαό της. Πήραν μια οικονομία, η οποία μετά από πολλά χρόνια έδειχνε ότι ίσως να άρχιζε να αντιδρά σαν τον ασθενή που είναι σε κώμα και κουνάει τα μάτια του, και την πυροβόλησαν ακριβώς εκεί, ανάμεσα στα μάτια. Πήραν μια Ελλάδα που φαινόταν να τα βρίσκει με τους εταίρους της και την έκαναν περίγελο όλου του κόσμου. Κατάντησαν την λέξη Ελλάδα ανέκδοτο και την λέξη Έλληνας ύβρη.

Έπαιξαν, ανερυθρίαστα, με τους θεσμούς. Έκαναν ένα δημοψήφισμα παρωδία και στο τέλος έκαναν ότι ήθελαν αγνοώντας την εντολή του λαού. Έκλεισαν τράπεζες και επέβαλαν περιορισμούς στην οικονομία που θα την κατατρέχουν για χρόνια. Επεξεργάστηκαν ευφάνταστα σενάρια, σαν αυτό της κατάληψης του νομισματοκοπείου, που αν δεν συνέβαινε να είναι στην κυβέρνηση θα προκαλούσαν μόνο θυμηδία. Δυστυχώς, λόγω της θέσεως τους, προκάλεσαν τρόμο.

Ήλθε κάποτε η ώρα της αλήθειας. Αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τον ρεαλισμό και έφεραν την χώρα σε απείρως δυσμενέστερη κατάσταση από αυτή στην οποία την παρέλαβαν όταν, ελάχιστους μήνες πριν, ο λαός τους είχε δώσει την εντολή να κυβερνήσουν. Συνέχισαν όμως να τον εμπαίζουν λαό με κροκοδείλια δάκρυα για πολιτικές τις οποίες δεν πίστευαν αλλά έπρεπε να εφαρμόσουν.  Ένας πρωθυπουργός ο ποίος δεν είχε καμία διάθεση ή δυνατότητα να κυβερνήσει προσπαθούσε σκληρά να αποκτήσει, επιτέλους, τον έλεγχο του κόμματος του, αδιαφορώντας για την χώρα. Όταν οι αντιδράσεις μέσα στο κόμμα του άρχισαν να αυξάνονται, προκήρυξε εκλογές αρνούμενος οποιαδήποτε συνεργασία για την διακυβέρνηση, αφού φυσικά δεν τον ενδιέφερε η διακυβέρνηση αλλά η διατήρηση της θέσης του στο κόμμα του.

Καημένη Ελλάδα! Εσύ χρειαζόσουν ηγέτη και σου έλαχε ένας λαοπλάνος σε μοντέρνα συσκευασία που κρύβει μέσα της ένα θλιβερό ανθρωπάκι με μοναδική  επιδίωξη την διασφάλιση της μονιμότητας στη θεσούλα του.

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Το πλοίο θα σαλπάρει

Το καράβι ετοιμάζεται να σαλπάρει. «Σαλπάρει» τι ωραία λέξη! Μόνο τα πλοία και τα αεροπλάνα έχουν δικιά τους λέξη για το ξεκίνημα. Σαλπάρει, απογειώνεται. .. και φεύγει. 

Στην αποβάθρα επικρατεί αναβρασμός. Μια νταλίκα ψυγείο που πρέπει να φορτωθεί τελευταία βρυχάται μαρσάροντας και βγάζει μαύρο καπνό από το μπουρί της εξάτμισης που βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον οδηγό.  Άραγε πόσα ταξίδια να έχει κάνει;  Πού είναι η έδρα του;  Τον περιμένει κάποιος να γυρίσει πίσω; Η μάνα, η γυναίκα, τα παιδιά. Παίρνει κάποιον στο τηλέφωνο να πει «έφτασα:, «έχουμε καθυστέρηση». Λαχταράει να γυρίσει ή για αυτόν τώρα πια είναι όλα δρόμος;

Μια γιαγιά βγαλμένη από τα παλιά με ρόμπα κλαρωτή και τσεμπέρι , μαζί με παππού με άσπρο φανελάκι, μαύρο παντελόνι και  ναυτικό καπέλο στέκονται στην αποβάθρα και  χαιρετούν με όλη τους τη δύναμη κάποιους στο καράβι.  Ο παππούς, κάθε τόσο, φωνάζει κάτι στα Γερμανικά. Γυρίζω και βλέπω τους αποδέκτες των χαιρετισμών. Μπαμπάς γύρω στα τριάντα, με μπλουζάκι σταμποτο, χωρίς μανίκια και σορτσάκι τζιν. Στα πόδια σαγιονάρες κολυμβητηρίου. Γυαλί καθρέφτης επάνω στα μαλλιά που έχουν αρχίσει να γκριζάρουν και να αραιώνουν. Δίπλα  η μαμά, στην ίδια περίπου ηλικία, με μαλλί τσαλαπετινού σε εκτυφλωτικό φούξια χρώμα.  Το φανελάκι που φοράει επιτρέπει να φαίνεται μια πλούσια συλλογή από τατουάζ στα μάλλον τροφαντά μπράτσα της. Κουνάει και αυτή το ένα χέρι φωνάζοντας κάτι στα Γερμανικά.  Με το άλλο χέρι συγκρατεί το κοριτσάκι της που ισορροπεί ανάμεσα στο πόδι της μαμάς του και το κάγκελο του πλοίου.  Έχει πάρει τα πράσινα μάτια της μαμάς και τα σκούρα χρώματα του μπαμπά.  Κουνάει χέρια πόδια και στέλνει φιλιά στον αέρα φωνάζοντας προς τους παππούδες που κάθονται στη στεριά. Είναι η πρώτη φορά που τα Γερμανικά ακούγονται τόσο χαριτωμένα.  Ο κόσμος γυρίζει και την κοιτάξει αλλά εκείνη έχει μάτια μόνο για τα γερόντια που μένουν πίσω.

Δίπλα στην οικογένεια ένα ζευγαράκι με στυλ εναλλακτικό, φιλιέται με πάθος και βγάζει αγκαλιασμένη selfie με  πανάκριβο κινητό και φόντο το λιμάνι.  Μετά από μια δυο δοκιμές ελέγχει και αφού μείνει ευχαριστημένο από το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα επιστρέφει στα φιλιά και στους φρέντο με το στυλάτο καλαμάκι και το υπερβολικό πλαστικό ποτήρι. 

Μια παρέα φοιτητών με σακίδια και μαλλί ράστα στρίβουν τσιγάρα και ανταλλάσσουν βαριεστημένα πειράγματα, πριν βυθιστούν στην μοναξιά της μουσικής που βγαίνει από τα ακουστικά τους. Μια κοπέλα από την παρέα αρχίζει να χαιρετάει τον αέρα μιμούμενη την φασαριατζού πιτσιρίκα. Κάποιοι από τους υπόλοιπους  το βρίσκουν αστείο και επικροτούν με γέλια και έντονες χειρονομίες. Γρήγορα βαριούνται και επιστρέφουν στην μουσική τους.

Τρεις κοπελίτσες, που η εμφάνιση τους φωνάζει από μακρυά «είμαι καλό κορίτσι από σπίτι, μόλις τέλειωσα το λύκειο και πάω μόνη διακοπές για πρώτη φορά» στήνονται ανά δύο για να βγουν φωτογραφίες με φόντο το νησί που αρχίζει να. .. απομακρύνεται.  Το χαμόγελο παγώνει στα χείλη καθώς η φίλη τους αγωνίζεται να χωρέσει όλον τον κόσμο σε ένα πλάνο.  Δείχνουν γλυκές, χαριτωμένος και ελέγχουν αμέσως το αποτέλεσμα για να σπεύσουν να το ποστάρουν στο Facebook.  Ήδη έχουν αρχίσει τις εκτιμήσεις για τα πόσα Like θα πάρουν.

Ένας άντρας γύρω στα πενήντα κάθεται μόνος και παρατηρεί όλη αυτή την παράσταση που παίζεται μπροστά στα μάτια του.  Ταξιδεύει μόνος για δουλειές. Κάτι τέτοιες εικόνες γεμίζουν τα μεγάλα κενά που έχουν αυτά τα ταξίδια. Τις καταγράφει στο μυαλό του και ίσως αργότερα τις μοιραστεί με τους φίλους του στο Facebook. ..

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Η σκιά των δέντρων



Χθες το βράδυ είδα μια ταινία. Σε ένα σημείο της, μιλάνε για κάποια η οποία «Φυτεύει δέντρα στην σκιά των οποίων δε θα καθίσει ποτέ».

Από εκείνη την ώρα δεν μπορώ να ηρεμήσω. Κοιμήθηκα – ξύπνησα και όλο αυτό έχω στο μυαλό μου. Εμείς εδώ τι κάνουμε; Όχι μόνο δεν φυτεύουμε τέτοια δέντρα αλλά φροντίζουμε να κάψουμε και τη γη, μη τυχόν και μπορέσει να βλαστήσει κάτι στο μέλλον.

Πλησιάζουν, για μια ακόμη φορά, εκλογές. Θα δούμε και πάλι ανθρωπάκια να πολεμάνε για τις καρέκλες τους και για το προσωπικό τους όφελος. Να σπέρνουν μίσος και διχόνοια ανάμεσα σε αυτούς που έπρεπε να ενώσουν και να τους βάλουν να δουλέψουν σαν ομάδα. Ούτε λέξη για το μέλλον. Ούτε λέξη για πρόγραμμα, για δημιουργία. Ψηφίστε εμάς για να μην έλθουν οι άλλοι. Ψηφίστε εμάς γιατί θέλουμε να έχουμε θέσεις, προνόμια και να ικανοποιούμε την ματαιοδοξία μας. Ψηφίστε εμάς και μπορεί να σας πετάξουμε και εσάς ένα κοκαλάκι που, μέσα στην εξαθλίωση σας, θα μοιάζει φιλέτο.

Ειλικρινά δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα κάτι θετικό για το μέλλον από το στόμα κάποιου πολιτικού.  Δεν αναφέρομαι σε αερολογίες και ψέματα που χαϊδεύουν αυτιά ηλιθίων. Αναφέρομαι σε σχέδιο και πρόγραμμα. Είμαστε οι Έλληνες και είμαστε στο «Ω». Θα κάνουμε αυτό και εκείνο και σε πέντε χρόνια θα είμαστε στο «Τ» και σε δέκα χρόνια στο «Μ». Ενδιαμέσως θα δούμε πώς πάει και ίσως να κάνουμε κάποιες διορθώσεις, αλλά ξέρουμε πού είμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Αυτός είναι ο δρόμος και αυτό είναι το όχημα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αυτός ο τόπος έβγαλε έναν ηγέτη και του ζήτησε να πάρει το τιμόνι; Δεν αναφέρομαι σε καιροσκόπους πολιτικάντηδες που βαφτίζονται ηγέτες, από τα φίλια μέσα, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Μιλάω για ηγέτη με όραμα που έχει διάθεση να δουλέψει , να συμμαχήσει και να συγκρουστεί για να φτάσει στον στόχο που έχει θέσει και που ο λαός τον έχει εγκρίνει και του έχει αναθέσει να υλοποιήσει.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν ψηφίσαμε τον μεγαλύτερο ψεύτη; Αυτόν που μας έταζε και μας έταζε ακόμα και αν ξέραμε ότι τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει;  Πότε ήταν η τελευταία φορά που δεχτήκαμε να ακούσουμε την πικρή αλήθεια και να απαιτήσουμε πρόγραμμα που να μπορεί να εφαρμοστεί, υπόσχεση για σκληρή δουλειά αλλά και προοπτική για το μέλλον. Πότε στείλαμε στο σπίτι του αυτόν που μας κορόιδεψε, αυτόν που μας έβλαψε, αυτόν που καταχράστηκε την εμπιστοσύνη μας.

Κάποτε φωνάζαμε να φύγουν οι κλέφτες.  Μαζί με αυτούς πρέπει να φύγουν και όσοι συνειδητά εξαπάτησαν τους πολίτες αλλά και  όλοι αυτοί που, ακόμα και αν  είχαν καλές προθέσεις, αποδείχτηκαν ότι ήταν ακατάλληλοι για την δουλειά που τους ανατέθηκε. Όλοι αυτοί που δοκιμάστηκαν και ξαναδοκιμάστηκαν  και απέτυχαν.

Σε αυτές τις εκλογές λοιπόν ας ψάξουμε να βρούμε αν υπάρχει κάποιος που έχει πρόθεση αλλά και πρόγραμμα να φυτέψει δέντρα στην σκιά των οποίων δεν θα καθίσει ο ίδιος ποτέ. Δεν ξέρω αν υπάρχει, προσωπικά δεν βλέπω κάποιον,  αλλά αν το κριτήριο μας γίνει αυτό τότε ίσως να υπάρξει στο μέλλον και ίσως τότε να αρχίσουμε να ελπίζουμε.

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Η εκλογική συλλογή 2pana



Αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, θα έχουμε Δεύτερη Φορά Αριστερά ή μηδενίζουμε και κάθε φορά είναι σαν την πρώτη φορά;
Παναγίτσα μου! Tο καλοκαίρι, ο ήλιος και η θάλασσα με έκαναν να γράφω ΑΡΛΕΚΙΝ.

./.

Πάλι γιορτάζει η Δημοκρατία;
Τελείωσαν τα φοντάν παιδιά.

./.

Έγινες 18 χρονών μέσα στο 2015 και η προηγούμενη συγκυβέρνηση δε σου επέτρεψε να ψηφίσεις τον Ιανουάριο;
Μη φοβάσαι. Ο Αλέξης Τσίπρας , ο λαοπρόβλητος επαναστάτης πρωθυπουργός , θα σε κάνει να σιχαθείς τις εκλογές.
Δημοψήφισμα τον Ιούνιο. Μη σε νοιάζει το αποτέλεσμα, ούτε και εκείνος το έλαβε υπόψη του.
Εκλογές τον Σεπτέμβριο και έχει ο Θεός. Ο Αλέξης και τα άλλα παιδιά να είναι επάνω και να παίζουν και ας ψηφίζουμε κάθε μέρα. Έτσι και αλλιώς η χώρα απλά δεν τους ενδιαφέρει. Το σημαντικό είναι να κάνει το κόμμα δικό του.
Δοξάστε τον!

./.

Έλα Αλέξη, έχει καταντήσει αηδία πια.
Σαν τους ερωτευμένους που κάθε πέντε λεπτά ρωτάνε "μ' αγαπάς;".
Είπαμε πρωθυπουργός "γούτσου γούτσου" αλλά νησάφι..

./.

Μένει να δούμε ποιός θα πουλήσει επανάσταση σε αυτές τις εκλογές.
Για τον συνονόματο το κόβω, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Θα έχει μαζί και την Κανονισμούλα εκτός αν αυτή αποφασίσει να κάτσει στα αυγά της. Να δούμε τι λέει και ο κανονισμός…
Ο Αλέξης θα μας καλέσει να τον ψηφίσουμε για να ανατρέψει το μνημόνιο που αυτός έφερε και ψήφισε αλλά ένεκα η καινωνία κλπ
Στη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μην ξεχάσουν να βγάλουν Βαρβιτσιώτη και Λαλιώτη να καλέσουν τον κόσμο σε συσπείρωση. Να παρουσιάσουν και μερικές ασπρόμαυρες διαφημίσεις που είδαν ότι πιάνουν… ΠΑΟΚ είμαστε αλλά αυτό το ασπρόμαυρο, δεν.
Οι ΑΝΕΛ θα κάνουν προεκλογική εκστρατεία στα τέσσερα και θα αλλάξουν τον λογότυπο του κόμματος με μια καρέκλα. Πρόταση μου στο επόμενο σποτάκι, η προεδράρα να κάθετε στα τέσσερα και να κάνει το τραπεζάκι (καλέ τι φαντάστηκες) στο οποίο θα παίζει το τρενάκι ο μικρός Αλέξης.
Στο Ποτάμι θα υποσχεθούν να δώσουν τις απαντήσεις που ξέχασαν να δώσουν στις προηγούμενες εκλογές, την επόμενη αυτών των εκλογών. Στο ενδιάμεσο θα μας διαβεβαιώσουν ότι αυτοί δεν θέλουν καρέκλες, κουστούμια και άλλα σέα μέα για πολιτικά ΑΜΕΑ.
Το ΚΚΕ θα ξανατυπώσει αφίσες, φυλλάδια και λόγους από τον Ιανουάριο. Δεν είμαστε τώρα για έξοδα και δεν έχει να πει κάτι άλλο.
Η ΧΑ θα κάνει ένα γρήγορο check να δει ποιοι είναι μέσα και ποιοι έξω. Μετά θα αφήσει τους άλλους να τρώγονται και αυτή θα βγει να εισπράξει αγανάκτηση και αηδία.
Βασίλης Λεβέντης, κύριε μου, θα εμφανιστεί ως το outsider των εκλογών και θα αρχίσει να παίζει ένα best of των προφητειών που έχει καταθέσει στις εκπομπές του.

./.

Εκλογές και ψήφους όλο μου πουλάς,
.... ο θρύλος και ο Πειραιάς

... μέρα που είναι...

./.

Καλό το ΕΑΜ για το μαμ δεν μας λέει κανένας

./.

Με αυτά και με αυτά αν αγοράσεις γάλα το βράδυ των εκλογών μπορεί να μην έχει λήξει μέχρι τις επόμενες.
Είχα διαβάσει ότι, με το νέο νόμο, αργούν να λήξουν... αλλά τόσο;

./.

Και όλα αυτά για να μην αφήσει τον Λαφαζάνη να βγάλει γούστα με την μπάντα του δήμου στην παρέλαση της 28ης.
Ντροπή σου Αλέξη

./.

Αλέξη αν πάρουν για γούρι τα ΠΑΟΚια τις εκλογές, τη βάψαμε!

./.

Μετρό Θεσσαλονίκης τζίφος.
Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, άσε καλύτερα.
Το κουλούρι βαστάει ακόμα!