Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Αλάνι ή Τσογλάνι



Καθόμουν και τον έβλεπα να μιλάει. Με θράσος. Με θεατρινισμούς. Τελικά φαίνεται ότι θα τον έχουμε στα μεγάλα σαλόνια για πολλά χρόνια.

Είναι φτιαγμένος από αλήτικο υλικό. Όχι από το καλό. Δεν είναι το αλάνι που δεν κωλώνει πουθενά.Που θα βγει μπροστά και θα καθαρίσει για την πάρτη σου. Είναι φτιαγμένος από το άλλο το υλικό. Το τσογλάνι που λέγαμε στην παλιά μου γειτονιά. Από εκείνο το υλικό που σε φτύνουν και νομίζεις ότι βρέχει. Είναι ο τύπος που θα εξαπατήσει τη μάνα, τον πατέρα και τον κολλητό προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. Δεν έχει φίλους. Αγαπά μόνο τον εαυτό του. Θα τα πάει καλά μαζί σου, μόνο αν αυτό εξυπηρετεί τα σχέδια του.

Θα σε πάρει με τα λόγια και θα σου χαϊδέψει τα αυτιά. Θα σου τάξει όσα δεν σου έχει τάξει άλλος. Δεν τσιγκουνεύεται τα λόγια. Δεν πρόκειται ποτέ να τα κάνει πραγματικότητα άλλωστε. Όταν έλθει η στιγμή θα σου την φέρει πισώπλατα.

Εμάς πάλι τα τραβάει ο οργανισμός μας. Είμαστε σαν εκείνες τις γκόμενες που πάνε και κολλάνε επάνω στο ρεμάλι. Όσο πιο ρεμάλι, τόσο πιο πολύ κολλάμε μαζί του. Κάθε φορά που μας προδίδει μας παίρνει αγκαλιά και μας λέει «θα αλλάξω». Εμείς τον πιστεύουμε και με την πρώτη ευκαιρία, κάνει πάλι τα ίδια.

Στην ηλικία μου δεν έχω εκπλήξεις πια. Θυμάμαι μάλιστα έναν που τα κατάφερε τόσο καλά παλιότερα που ακόμα τον θυμούνται με αγάπη αυτές που τους έφαγε την πρίκα και τις παράτησε. Νομίζουν μάλιστα ότι βγήκαν κερδισμένες εκείνες.

Για αυτό σου λέω. Δεν υπάρχει ελπίδα. Αυτός θα είναι εδώ και εμείς θα ψάχνουμε προς τα πού να φύγουμε.


Ζέστη



Καθόμουν στο γραφείο και σκεφτόμουν ότι το κλιματιστικό χάλασε. Πήγα για λίγο πίσω στην αποθήκη και διαπίστωσα ότι, τελικά, δούλευε μια χαρά. Ζέστη!  Βγήκα για μερικές εξωτερικές δουλειές και η ανάμνηση της αποθήκης άρχισε να φαίνεται δροσερή σαν όαση μέσα στην Αφρικανική έρημο.

Πήρα μερικά αυγά για το μεσημέρι. Τα ξέχασα μέσα στο αυτοκίνητο. Όταν πάω σπίτι θα τα σπάσω και θα αποφασίσω αν το μενού θα έχει ομελέτα ή κοτοπουλάκια…

Οδηγώ και νιώθω κάτι να στάζει στο παντελόνι μου. Είναι ο ιδρώτας από τα χέρια με τα οποία κρατάω το τιμόνι. Αν έχεις να κάνεις μικρές διαδρομές το κλιματιστικό δεν προλαβαίνει να κάνει δουλειά.

Όλα τα μπλουζάκια μου, αλλάζουν χρώμα μόλις τα φορέσω. Έναν με δύο τόνους πιο σκούρα, με την βοήθεια του ιδρώτα που απλώνεται ομοιόμορφα πλέον. Επιστρέφω στο σπίτι. Βάζω ένα μπουρνούζι για να καθίσω στον καναπέ, ότι ρουφήξει κέρδος είναι. Νιώθω σαν τον Κωνσταντάρα στον Στρίγκλο, μόνο που εκείνος το χρησιμοποιούσε για πετσέτα και τραπεζομάντηλο. Το νου σας ρεμάλια!

Βλέπω την γειτόνισσα που απλώνει στο μπαλκόνι. Μόλις τελειώσει το άπλωμα θα καθίσει κανένα δεκάλεπτο και θα αρχίσει να μαζεύει. Δεν θέλει παραπάνω. Τύφλα να έχουν τα στεγνωτήρια.

Είναι τόση η ζέστη, που η Πανελλήνια Ένωση Μαμάδων (ΠΕΜ) έβγαλε έκτακτη ανακοίνωση καλώντας τα μέλη της να μη δίνουν για μερικές μέρες ζακέτα στα παιδιά που βγαίνουν έξω. Παράλληλα θα λειτουργεί και γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, για όσες μητέρες δεν μπορέσουν να αντέξουν τη νέα κατάσταση, έστω και για περιορισμένο χρόνο.

Τα νέα από την κεντρική Ευρώπη λένε ότι ο καιρός είναι δροσερός 17-18 βαθμοί με βροχούλες. Να γιατί δεν θα μπορέσουμε να συμβαδίσουμε ποτέ όλοι μαζί. Άντε τώρα να καταλάβει ο τύπος που Ιούλιο μήνα φοράει πουλοβεράκι, τι περνάς εσύ εδώ. Έρχονται τουρίστες και ιδρώνουν μέχρι πάγκρεας.

Σκέφτομαι να πάω κόντρα στον Λαφαζάνη. Αν έλθουν στα πράγματα, εμάς θα μας στείλουν στην Σιβηρία. Δροσιά!

Άντε σιγά σιγά να παίρνω θάρρος να ξαναβγώ στον θερμοθάλαμο.

Τζερόνιμο!

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Το τίμημα



Μπάνιο κάναμε, ήλιο είδαμε, ήπιαμε και ένα κρασί. Ας δούμε τώρα τι μας γίνεται.

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται λέει για εκλογές κατά τον Σεπτέμβριο. Ο λόγος που θα γίνουν εκλογές, οκτώ μήνες μετά τις προηγούμενες και δύο μήνες μετά το δημοψήφισμα, είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν ελέγχει την κοινοβουλευτική ομάδα και το κόμμα του. Κυβερνά με την ανοχή της αντιπολίτευσης, η οποία, την ανάγκη φιλοτιμία ποιώντας, στηρίζει την κυβέρνηση για να μην πέσει έξω η χώρα, αλλά και επειδή βλέπει ότι αν γίνουν τώρα εκλογές θα καταποντιστεί.

 Ένα μήνα πριν, ο πρωθυπουργός, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, αποφάσισε την   διενέργεια δημοψηφίσματος με ένα κάπως περίεργο και ασαφές ερώτημα. Ο λόγος της διενέργειας του δημοψηφίσματος ήταν ότι και πάλι δεν είχε τον έλεγχο της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κόμματος του και δε θα μπορούσε να περάσει την όποια συμφωνία κατάφερνε να συνάψει. Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενε και έτσι αποφάσισε να μην το λάβει υπόψη του και να κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που ψήφισε το 62% των Ελλήνων. Προχώρησε σε μια συμφωνία η οποία είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό για το οποίο είχε ψηφιστεί, λίγους μήνες πιο πριν.

Η σειρά των αψυχολόγητων ενεργειών που ήλθαν ως επιστέγασμα μια σύντομης μεν, καταστροφικής δε, κυβερνητικής θητείας πέντε μηνών, είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των τραπεζών, το capitals control και το πλήρες σταμάτημα οποιασδήποτε οικονομικής δραστηριότητας στην χώρα.

Σκέφτομαι ότι είναι εξαιρετικά  ακριβό το τίμημα που πληρώνει μια ολόκληρη χώρα για να καταφέρει κάποτε ο πρωθυπουργός να ελέγξει το κόμμα του.

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Οι γεύσεις του καλοκαιριού



Ξεκινήσαμε με  τους ήχους του καλοκαιριού, πήγαμε στις μυρωδιές, σειρά φυσικά τώρα έχουν οι γεύσεις.

Αν σου ζητούσαν να πεις ποια είναι η γεύση του καλοκαιριού, ποια θα διάλεγες; Δύσκολη η επιλογή.

Η γεύση των ώριμων, διαθέσιμων σε μεγάλη ποικιλία, φρούτων σίγουρα θα ήταν μια από τις πιο δυνατές υποψηφιότητες. Ζουμερά ροδάκινα με τόσες γεύσεις, όσες και οι ποικιλίες τους. Καρπούζια δροσιστικά. Πεπόνια αρωματικά. Σταφύλια γλυκά και ξινά μαζί. Πιο πριν κεράσια τραγανά και βερίκοκα μέλι. Πανδαισία γεύσεων που σε βάζουν σε πειρασμό να τρέφεσαι μόνο με αυτά, ιδίως όταν βρίσκεσαι σε παραλίες κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο.

Παγωτά, δροσιστικά, σε άπειρες  γεύσεις. Μπορεί οι άνθρωποι πλέον να μην περιμένουν το καλοκαίρι, όπως όταν ήμουνα εγώ παιδί, για να φάνε το πρώτο παγωτό, αλλά σίγουρα αυτή την εποχή δεν κάνεις χωρίς αυτά.  Γεύσεις κλασικές κρέμα, σοκολάτα, πραλίνα, φράουλα αλλά και πιο «ψαγμένες» που ακολουθούν τάσεις της γευστικής μόδας. Επισκέπτεσαι παγωτατζίδικο και μπροστά σου απλώνεται μια πλούσια παλέτα για να ζωγραφίσεις τον δικό σου γευστικό παράδεισο.

Κρύες μπύρες μπορεί να πίνουμε όλο τον χρόνο, αλλά το καλοκαίρι ευχαρίστως θα ανταλλάσαμε το ξανθό, πικρό ζουμί της, με το φαγητό που πολλές φορές συνοδεύει. Γυρίζεις στο σπίτι, μετά από μια ζεστή μέρα. Λαχταράς να την δεις να γεμίζει το ποτήρι με το σώμα που έχει το χρώμα της ράτσας της. Οι  φυσαλίδες ανεβαίνουν για να συναντήσουν το λευκό κολάρο στην κορυφή, ίδιοι δύτες που κατευθύνονται ασθμαίνοντας προς την επιφάνεια καθώς το οξυγόνο τους, τελειώνει. Μια μεγάλη ρουφηξιά, και έχεις κάνει ένα ντους δροσιάς από μέσα προς τα έξω.

Το καλοκαίρι ξέχνα τους ζεστούς καφέδες. Ξέχνα φίλτρα και αρωματικούς εσπρέσο. Το καλοκαίρι θέλει φραπέ, άντε και φρέντο που τον έμαθες και δεν κάνεις χωρίς αυτόν, με άπειρα παγάκια, καλαμάκι και ποτήρι που δακρύζει. Νομίζω ότι ταιριάζει με τη νωχέλεια που φέρνει μαζί της η εποχή με τις υψηλές θερμοκρασίες και τις διακοπές. Απλά πίνεις τον καφέ χωρίς να βιάζεσαι, μέχρι να λιώσουν τα παγάκια.

Κάνε μια βουτιά στη θάλασσα. Η γεύση που σου μένει έχει όλη την ζωντάνια του καλοκαιριού συμπυκνωμένη. Δεν είσαι από αυτούς που νιώθουν δραστήριοι το καλοκαίρι; Κανένα πρόβλημα. Η θάλασσα έχει και πάλι τη λύση. Βγες έξω από το νερό και κάθισε για λίγο να στεγνώσεις. Γλύψε το ζεστό  μπράτσο σου και νιώσε το αλάτι να διαστέλλει τους γευστικούς σου κάλυκες. Η γεύση αυτή αποθηκεύεται, αυτομάτως, στο μυαλό σου και ανασύρεται, με το ίδιο αυτόματα, τις μέρες του χειμώνα που έξω βρέχει, κάνει κρύο και ξεχνά να ξημερώσει.

Υπάρχουν και οι προσωπικές γεύσεις. Αυτές που ο καθένας από εμάς, για δικούς του λόγους, συνδέει με το καλοκαίρι. Μια τέτοια προσωπική  γεύση, αυτή του φρεσκοψημένου τραγανού ψωμιού του τόπου τον διακοπών μου, πάω να συναντήσω και εγώ τώρα.




Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Οι μυρωδιές του καλοκαιριού



Χθες σας έγραψα για τους ήχους του καλοκαιριού. Σήμερα, σειρά έχουν οι μυρωδιές. Ευχάριστες ή δυσάρεστες είναι εδώ και χαρακτηρίζουν την εποχή.

Το καλοκαίρι είναι γεμάτο φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Κόβεις ένα καρπούζι και, αν δεν σου βγει «μάπα το καρπούζι», έχεις στην μύτη σου την απόλυτη μυρωδιά της φρεσκάδας. Δαγκώνεις ένα ροδάκινο και καθώς προσπαθείς να διαχειριστείς τα ζουμιά που τρέχουν από παντού σε κατακλύζουν αρώματα πολύπλοκα που κάνουν το μυαλό να ζαλίζεται. Κόβεις μια ντομάτα, από τον μπαξέ, και αυτομάτως το στόμα γεμίζει σάλια. Σπας ένα αγγούρι και το κρατς συνοδεύεται από μια ευωδιά που είναι σα να φωνάζει φέρε αλάτι και φάε με τώρα.

Αγιόκλημα, γιασεμί και νυχτολούλουδο, η αγία τριάδα του καλοκαιριού, που γεμίζει  τις νύχτες του με αρώματα μεθυστικά. Σκαρφαλωμένα σε περιφράξεις και τοίχους σπιτιών,  σε θερινά σινεμά  αλλά και ταπεινές γλάστρες σε μπαλκόνια, σημαίνουν συναγερμό στο μυαλό αφυπνίζοντας όλες τις αισθήσεις. Περνάς από  δίπλα τους και κοντοστέκεσαι ρουφώντας τις εύοσμες εκκρίσεις τους.

Κάθεσαι στην παραλία και ο τόπος καίει.  Αν έχεις μυρίσει την άμμο που την ψήνει ο ήλιος, καθώς έχεις γύρει και λαγοκοιμάσαι επάνω σε μια ψάθα, την μυρωδιά της δεν θα την ξεχάσεις ποτέ. Αυτή μαζί με την μυρωδιά της ζεστής ψάθας, θα σου δίνει κουράγιο όταν θα είναι Φεβρουάριος, ο ουρανός θα είναι μαύρος, το κρύο τσουχτερό και θα βρέχει για πέντε μέρες ασταμάτητα.

Έγραψα για την βροχή του χειμώνα και φυσικά μου ήλθε αμέσως στο μυαλό η βροχή του καλοκαιριού. Το διψασμένο χώμα που υποδέχεται τις πρώτες σταγόνες της συνήθως σύντομης καλοκαιρινής βροχής ή την απλοχεριά του καταβρέγματος με το λάστιχο του ποτίσματος, δείχνει την ευγνωμοσύνη της εκλύοντας μια χαρακτηριστική μυρωδιά που από μόνη της σε δροσίζει.

Από την κάποτε, σχεδόν καθολικά, επικρατούσα μισητή μυρωδιά της καρύδας, μέχρι τις αλόες και τους τζοτζομπάδες, τα αντηλιακά βασανίζουν την μύτη μου κάθε καλοκαίρι. Οι μυρωδιές αυτές, συνήθως, συνοδεύονται και από μια «αντιληακοκηλίδα» που δημιουργούν οι πασαλειμμένοι μέσα στην θάλασσα. Διπλό το κακό.

Αν έχεις την τύχη να ταξιδεύεις με αστικά λεωφορεία το καλοκαίρι, σίγουρα έχεις διαπιστώσει τις  κακές σχέσεις έχουν πολλοί συνεπιβάτες σου με το σαπούνι και το νερό. Οι σωματικές εκκρίσεις, που φαίνεται να πολλαπλασιάζονται την περίοδο του καλοκαιριού, σε συνδυασμό με την υποχρεωτική συμμόρφωση στην υπόδειξη «κρατήστε από τας χειρολαβάς» , βασανίζουν την όσφρηση και δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας.

Με φρούτα και λαχανικά ξεκινήσαμε, με αυτά θα τελειώσουμε. Μόνο που τώρα έχουμε φάει ότι ήταν να φάμε και τα υπολείμματα βρίσκονται στα σκουπίδια. Καρπουζόπεπονόφλουδες και σάπια ροδάκινα ψήνονται από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού μέσα σε κάδους πράσινους και μας κάνουν να λοξοδρομούμε κάθε φορά που τους πλησιάζουμε.

Ανοίξτε τα ρουθούνια σας και γεμίστε πνευμόνια και ψυχές με τις μυρωδιές του καλοκαιριού!