Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Νυχτερινό Δελτίο



Έβαλε τα χαρτιά στη σειρά. Μια συνήθεια από παλιά, τότε που ξεκινούσε σε ένα μικρό κανάλι στην πόλη της. Τώρα είχε autocue και βοήθεια «από ψηλά» στο αυτί και ολόκληρη ομάδα από πίσω, αλλά ήθελε να νιώθει και την σιγουριά των σημειώσεών της.

Τέτοιες μέρες όσοι είχαν υπηρεσία στο κανάλι έβριζαν. Έψαχναν κάποιον να τους αλλάξει. Μόνο εκείνη επεδίωκε να δουλεύει Χριστούγεννα. Περνούσαν πιο εύκολα οι μέρες αυτές που η μοναξιά στο άδειο σπίτι θέριευε. Τον υπόλοιπο χρόνο, ούτε που την ένοιαζε. Παρέες, φίλοι, περιστασιακοί έρωτες, οι ώρες γέμιζαν. Καμιά φορά παραγέμιζαν κιόλας. Τις γιορτές ήταν όμως αλλιώς.

Κοίταξε γρήγορα τις ειδήσεις. Τα μέτρα της κυβέρνησης και οι περικοπές. Μειώσεις μισθών και αυξήσεις φόρων. Πρόσφυγες κατατρεγμένοι ανακλώνται από χώρα σε χώρα σαν μπάλες του τένις, που τις χτυπάνε ρακέτες. Στο βίντεο είχε δει την κάμερα να ζουμάρει σε βρώμικα κλαμένα παιδικά πρόσωπα. Ο ISIS εκτέλεσε έναν Γάλλο δημοσιογράφο με τελετουργικό τρόπο και οι κάμερες ήταν εκεί για να καταγράψουν τον τρόμο. Ένα κοριτσάκι έχασε τη ζωή του στο χειρουργείο.

Ένιωσε να μπουκώνει. Τα χαρτιά έκαιγαν στα χέρια της. Η μακιγιέζ της πρόσθεσε λίγο makeup και την πήρε από το χέρι και την κάθισε στην καρέκλα. Ο βοηθός της φόρεσε το μικρόφωνο και της ίσιωσε τα ρούχα. Ένιωθε σαν υπνωτισμένη. Τρία, δύο, ένα. Δεν υπήρχε περίπτωση να πει αυτές τις ειδήσεις. Όχι σήμερα. Όχι αυτά τα Χριστούγεννα.

Πήρε βαθιά ανάσα. «Κυρίες και κύριοι καλησπέρα και χρόνια πολλά. Μειώσεις φόρων μελετά η κυβέρνηση με παράλληλη αύξηση μισθών και συντάξεων». Άκουσε τη φωνή του αρχισυντάκτη στο αυτί της να της λέει, «μπερδεύτηκες» πρόσεξε. Συνέχισε απτόητη. «Η μια μετά την άλλη οι Ευρωπαϊκές χώρες υποδέχονται τους πρόσφυγες με γιορτές που διοργανώνουν σε κεντρικές πλατείες. Γλέντια στήνονται, όπως όταν υποδέχεσαι έναν επισκέπτη ή έναν ξενιτεμένο.» Πανικός στο πλατό. Ο αρχισυντάκτης ωρυόταν. Οι κάμεραμαν την κοιτούσαν σα να είχε τρελαθεί, και μάλλον αυτό είχε συμβεί. Δεν θα άφηνε όμως κανένα να της χαλάσει την γιορτή. «Ο ISIS έδωσε χάρη σε Γάλλο δημοσιογράφο, ως κίνηση καλής θέλησης για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Σπάνιο περιστατικό νεκροφάνειας μπέρδεψε γιατρούς και νοσοκόμους σε νοσοκομείο της Αθήνας και ένα κοριτσάκι θεωρήθηκε νεκρό για λίγη ώρα, χωρίς να είναι. Το κοριτσάκι χαίρει άκρας υγείας και θα γιορτάσει τα Χριστούγεννα μαζί με την οικογένεια του, στο σπίτι. Αυτές ήταν οι ειδήσεις μέχρι αυτή την ώρα. Για ότι νεώτερο θα σας ενημερώνουμε με έκτακτα δελτία. Καλό βράδυ και καλά Χριστούγεννα».

Έβγαλε το μικρόφωνο και σηκώθηκε. Ένα χαμόγελο είχε κωλύσει στο στόμα της. Άνθρωποι της μιλούσαν, την ταρακουνούσαν την έβριζαν. «Τρελάθηκες;»

Δεν μιλούσε σε κανέναν. Απλώς χαμογελούσε και προχωρούσε σαν υπνωτισμένη. Έφυγε για το σπίτι. Ξαφνικά δεν ένιωθε μοναξιά. Ήταν Χριστούγεννα παντού.


Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Ο χρόνος που μας πέρασε.



Όπου να ναι μας χαιρετάει και το 2015. Πότε ήταν που τρέχαμε να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς του 2004, πότε ήλθε η ώρα να τους πληρώσουμε και οι επιταγές δεν προλαβαίνουν να σφραγίζονται, σχεδόν δεν το κατάλαβα.

Πέρσι τέτοια εποχή είχαμε πρωθυπουργό τον Σαμαρά και παίζαμε κολοκυθιά με τα ονόματα υποψηφίων προέδρων, ελπίζοντας σε ένα δωρεάν wifi. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι πρόεδρο δεν θα βρίσκαμε γιατί κανένας δεν είχε σκεφτεί την λαμπρή εξαιρετικής κινητικότητας και αντανακλαστικών εφεδρεία που μερικούς μήνες μετά επιλέξαμε. Για να γίνει αυτό έπρεπε να προηγηθούν εκλογές οι οποίες σήμαναν περήφανη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σε συνεργασία με το αριστερό κόμμα των ΑΝΕΛ και υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του κυρίου Τσίπρα ξαναέφερε στην Ελλάδα την ελπίδα και την εθνική υπερηφάνεια. Ήλθε λοιπόν για πρώτη φορά αριστερά και κατήργησε τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο. Διαπραγματεύτηκε. Έκανε προτάσεις που κανένας ξένος δεν μπορούσε να απορρίψει. Διαπραγματεύτηκε. Έδιωξε την Τρόικα σε ένα βράδυ για να φέρει τους «Θεσμούς». Διαπραγματεύτηκε. Χόρεψε τις αγορές με νταούλια και ζουρνάδες. Διαπραγματεύτηκε. Κατήργησε τους απαράδεκτους και επαχθείς φόρους. Διαπραγματεύτηκε.  Έφερε πίσω την 13η σύνταξη. Διαπραγματεύτηκε. Με χειρουργικής ακρίβειας στοχευμένες ενέργειες, που άρχισαν και τέλειωσαν με την επαναπρόσληψη των πελατισσών καθαριστριών και το ξανάνοιγμα της ΕΡΤ που από τότε βλέπουν με πάθος όλοι οι Έλληνες και μαζί τους και πολλοί ξένοι που μαθαίνουν Ελληνικά για τον λόγο αυτό και μόνο, αποκατέστησε την δικαιοσύνη και τη νομιμότητα.

Λαμπρή θέση στη νέα κυβέρνηση κατείχε και υπουργός ο οποίος πλούτισε το καθημερινό μας λεξιλόγιο με λέξεις όπως «βίος λιτός», «δημιουργική ασάφεια». Ανέβασε την εθνική μας υπερηφάνεια με το επικό  «you have just killed troika» για να πάει στη συνέχεια να γλύψει εκεί που έφτυνε. Αφού έκανε άπειρα ταξίδια στις Βρυξέλες ενδιαφερόμενος μόνο για το «ροκάνισμα του χρόνου», όπως θα έλεγε και συγχωρεμένος ο Συρίγος. Απεπέμφθη σε μια νύχτα για να μπορέσει να συνεχίσει την καριέρα του ως διεθνής ομιλητής, έχοντας ανεβάσει κατακόρυφα τις μετοχές του με διαφήμιση την οποία πλήρωσε ο περήφανος Ελληνικός λαός.

Επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης είχαμε την χαρά να δούμε τον θεσμό του προέδρου της βουλής να λαμβάνει επιτέλους την θέση του Καρλομάγνου που της αξίζει. Το κανάλι της βουλής απέκτησε επιτέλους τον προπαγανδιστικό του ρόλο και οι εξεταστικές επιτροπές έγιναν το αγαπημένο μας σπορ.

Ζήσαμε όμορφες στιγμές καθώς μάθαμε ότι σχεδιάστηκε η υποκλοπή των ΑΦΜ και των κωδικών του TAXIS από το ίδιο το κράτος. Σχεδιάστηκε η έφοδος στο νομισματοκοπείο και η σύλληψη του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδας. Δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε και έτσι η καθημερινότητα μας έμεινε πεζή να διολισθαίνει ακατάπαυστα, χωρίς όμως να κατακρημνίζεται με εντυπωσιακές κατολισθήσεις.  

Ήλθε και η ημέρα που όλοι φοβόμασταν και οι τράπεζες έκλεισαν και περάσαμε ώρες περιμένοντας σε ουρές για να πάρουμε εξήντα ευρώ από τα χρήματα μας. Από τα δικά μας χρήματα, για τα οποία είχαμε δουλέψει και φορολογηθεί. Το ενδιαφέρον είναι ότι εξακολουθούμε να μην μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα μας όπως νομίζουμε, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πειράζει και πολλούς. Μυστήριος λαός οι Έλληνες. Το σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε.

Μια μέρα, μπορεί και να ήταν νύχτα, η κυβέρνηση αποφάσισε να συμβουλευτεί τον λαό με ένα δημοψήφισμα για την πορεία που πρέπει να πάρουν οι διαπραγματεύσεις, που ας πούμε ότι έκανε, τους προηγούμενους μήνες. Αφού κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να διχάσει τους Έλληνες (διαίρει και βασίλευε) αποδέχτηκε με μια απίστευτη παγωμάρα το αποτέλεσμα που δεν ήταν αυτό που ήθελε να ακούσει. Ούτε τα χασαποσέρβικα στο Σύνταγμα, ούτε τα νταούλια κατάφεραν να απαλύνουν τον πόνο της. Ο λαός προφανώς είχε κάνει λάθος. Αποφάσισε λοιπόν να το διορθώσει γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Ήταν καλοκαίρι και είχε έλθει η ώρα επιτέλους να πάρει το παιχνίδι επάνω του ο πρωθυπουργός. Μετά λοιπόν από επτά μήνες στην κυβέρνηση, κατά την διάρκεια των οποίων είχαν διασύρει το όνομα της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, είχαν βάλει την ταφόπλακα στην ήδη νεκρή οικονομία, ο πρωθυπουργός επιτέλους δούλεψε 17 ώρες κλεισμένος σε ένα δωμάτιο ακούγοντας τους υπόλοιπους Ευρωπαίους να του υπαγορεύουν τι θα κάνει. Που και που κουνούσε το κεφάλι για να δείξει ότι καταλάβαινε και συμφωνούσε αλλά και για τους διαβεβαιώσει ότι δεν τον είχε πάρει ο ύπνος. Έτσι λοιπόν ήλθε η περίφημη συμφωνία. Κατά περίεργο τρόπο με τη εξέλιξη αυτή έδειχναν να συμφωνούν ή τουλάχιστον να την ανέχονται, όλοι οι άλλοι εκτός από τους συνεργάτες του πρωθυπουργού. Τόσο το χειρότερο γι αυτούς. Προκηρύσσονται εκλογές για να μπορέσει επιτέλους, ο πρωθυπουργός, να πάρει τον έλεγχο του κόμματος του. Τις κερδίζει και τον παίρνει. Από τότε το ένα αριστερό μέτρο, διαδέχεται το άλλο αναπτυξιακό. Οι τράπεζες ξεπουλιούνται. Ανοίγει ο δρόμος για να πεταχτεί στο δρόμο όποιος δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειο του σπιτιού του ή της δουλειά του. Οι φόροι διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Μαθαίνουμε για αριστερούς υπουργούς με ξεχασμένα εκατομμύρια, σπίτια, δημόσια έργα.

Η Ελλάδα, λόγω θέσης, έχει το προνόμιο να γίνεται αποδέκτης ενός τεράστιου κύματος μεταναστών που καταφτάνουν με όλους τους τρόπους. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην προσπάθεια τους να περάσουν στη γη της επαγγελίας. Άβουλοι μοιραίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εγκλωβισμένοι στις ιδεοληψίες χρόνων, βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης της κρίσιμες αυτές ώρες αδυνατώντας να  ανταπεξέλθουν για μια ακόμη φορά στον ρόλο που τους επεφύλαξε η μοίρα και η ιστορία. Θύματα τους μικρά παιδιά, ανθρώπινα ναυάγια αλλά και μια ολόκληρη χώρα. 


Η χώρα ευτυχώς έχει την τύχη να διαθέτει μια αντιπολίτευση έτοιμη να αναλάβει την διακυβέρνησή της, όποτε της ζητηθεί, αν βέβαια δουλέψουν τα computer και τα fax και καταφέρει να εκλέξει αρχηγό.
 

Οι Έλληνες ατενίζουν τη νέα χρονιά με αισιοδοξία, επιβεβαιώνοντας με τον πλέον σαφή τρόπο, την θεωρία του κυβερνητικού εταίρου ότι τους ψεκάζουν.


Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

License to celebrate!



Άκουσε με λίγο. Σου έχω νέα. Η ζωή σου μάλλον δεν είναι τέλεια. Η δικιά μου σίγουρα δεν είναι. Τα πράγματα σπανίως έρχονται ακριβώς όπως τα θέλεις. Η πραγματικότητα δεν είναι τόσο όμορφη.

Τις μέρες αυτές, δες την ζωή σου σαν ένα κέικ που σου άρπαξε λίγο στο ψήσιμο. Πέρνα της ένα γλάσο ελπίδας. Πασπάλισέ την με άχνη χαμόγελου και καλής διάθεσης. Στόλισέ την με κάτι στραβό, κάνοντας τα στραβά μάτια σε ότι δεν είναι όπως το θέλεις. Κάνε ένα διάλειμμα βρε αδελφέ. Και οι φυλακισμένοι παίρνουν άδεια από την φυλακή τους κάποτε. Εσύ γιατί να μην πάρεις άδεια από την καθημερινότητα, την μιζέρια και τα προβλήματα σου; Μην ανησυχείς και μεθαύριο εκεί που τα άφησες θα τα βρεις. Δεν φεύγουν, και αν φύγουν, στο καλό να πάνε!

Βγες έξω. Δες φίλους και συγγενείς. Περπάτα στους δρόμους και χαμογέλα στους ξένους. Πες μια καλή κουβέντα και ευχές στην πωλήτρια του μαγαζιού που ψωνίζεις, στον σερβιτόρο του εστιατορίου που τρως, στον τροχονόμο που σε έγραψε γιατί στάθμευσες παράνομα. Πες τα κάλαντα, σε αυτούς που αγαπάς, σα να ήσουν και πάλι παιδί. Ακόμα και από το τηλέφωνο. Να το κάνεις συνειδητά και με χαμόγελο. Ξέρεις, ακούγεται όταν τραγουδάς και χαμογελάς! Του χρόνου μπορεί αυτοί ή εσύ να μην είσαστε παρόντες σε αυτό το ραντεβού της χαράς. Φτιάξε ωραίες αναμνήσεις για τον εαυτό σου και για τους άλλους. Είναι καταθέσεις στην τράπεζα της ψυχής και το επιτόκιο πολύ υψηλό.

Πες ευχαριστώ για όσα έχεις. Πες ευχαριστώ για όσα δεν έχεις και έτσι σου μένει κάτι να λαχταράς. Πες ευχαριστώ γιατί έχεις φωνή να … γκρινιάζεις. Πες ευχαριστώ γιατί έχεις τις αισθήσεις σου, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πονάς. Πες ευχαριστώ, πάντα υπάρχει κάποιος καλό λόγος να το κάνεις και ας το ξεχνάς.

Καλά Χριστούγεννα!



Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Κριστμας Κριστμας



Τώρα τι να σου πω; Χριστούγεννα είναι και όπως έλθουν. Ελλάδα είναι εδώ και αν περιμένεις να ζήσεις Χριστούγεννα σαν αυτά του Χόλυγουντ ή της καρτ ποστάλ, μάλλον θα περιμένεις πολύ.

Ψεύτικο χιόνι και καφέδες ή ουζάκια κάτω από την λιακάδα. Αυτοκίνητα διπλο-τριπλο παρκαρισμένα, μποτιλιάρισμα, κόρνες και ταλαιπωρία που φαίνεται να την τραβάει ο απαυτός μας.

Last Christmas και χάλκινα. Gluhwein και σουβλάκια. Η τσίκνα και Διονυσιασμός άσχετος με την γιορτή. Όπως έλεγε και το τραγούδι Lacoste, Givenchy και τζατζίκι μαζί.

Καστανάδες και παντσέτες, μαλλί της γριάς και αγιοβασίληδες με βρωμερές στολές και μπατιριμένα μούσια παρέα με Luis Vuiton πεζοδρομίου. Παγοδρόμιο και σκαλωσιές δίπλα σε μια φάτνη που την βάλαμε άκεφα όπως όπως δίπλα σε ένα δέντρο για να κλείσουμε κανένα στόμα.

Γονείς που τρέχουν να προλάβουν. Οικογένειες που τα μετρούν και δεν φτάνουν. Παιδιά που καταφέρνουν και με τα μάτια τους  τα βλέπουν όλα μαγικά και αληθινά.

Γκρίνια για εμπορευματοποίηση με χέρια γεμάτα με σακούλες και φόντο εμπορικά κέντρα και καταστήματα πολυεθνικών. Αυτοί που πιστεύουν και αυτοί που δεν πιστεύουν ανακατεμένοι σε ένα τουρλουμπούκι που τρέχει για να προλάβει και να γιορτάσει. Άγχος για να προλάβουμε να «χαλαρώσουμε» τις γιορτές.

Υπάλληλοι και μαγαζάτορες με εξοντωτικά ωράρια και μια αίσθηση ανικανοποίητου την ώρα που κλείνουν το ταμείο. Γρήγορα στο σπίτι να στολίσουν, μαγειρέψουν, γιορτάσουν. Μαζί και χώρια και αυτοί που θα δουλεύουν όταν οι άλλοι θα γιορτάζουν.

Παιδιά που λένε κάλαντα σε ομάδες των δύο, τριών, τεσσάρων, ανεβοκατεβαίνοντας σκαλιά πολυκατοικιών και ανοιγοκλείνοντας πόρτες μαγαζιών. Ηλίθια τηλεοπτικά ρεπορτάζ μικρόψυχων ηλιθίων για επιθέσεις σε παιδιά με λάφυρο τα λεφτά των καλάντων.

Οικογενειακά γεύματα με κυρίως πιάτο ένα πουλί που αγαπάμε να μισούμε. Μαζί του δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Γεύματα προσφοράς και αγάπης για όσους δεν έχουν οικογένεια ή πρόσβαση σε τροφή και στέγη. Ακόμα και στον στρατό είναι ωραίες αυτές οι μέρες ακόμα και αν ήταν δηλητηριασμένες από την μιζέρια της θητείας και τη νοσταλγία του σπιτιού.

Φίλοι, συγγενείς επιστρέφουν από τα ξένα. Παλιά και νέα γενιά μεταναστών, που έχουν φύγει τρέχοντας για να αναζητήσουν την τύχη τους και να ζήσουν μια ανθρώπινη ζωή μακριά από την τοξικότητα της Ελληνικής κρίσης.

Ευχές σε email, λιγοστές πια κάρτες που καταφτάνουν με το ταχυδρομείο, sms με κακόγουστα ντεμέκ χιουμοριστικά μηνύματα. Προφορικές ευχές ανθρώπων που συναντιούνται στον δρόμο ή που μιλούν στο τηλέφωνο και προσπαθούν με την  θέρμη της εκφοράς τους να αποδείξουν την ειλικρίνεια τους και να αυξήσουν τις πιθανότητες ευόδωσης τους!

Κάποιοι θα υποδεχτούν την γέννηση σε εκκλησίες και κάποιοι άλλοι σε μπουζούκια, χιονοδρομικά κέντρα, πλούσια γκαλά, οικογενειακά γεύματα, ένα παγκάκι μέσα στο κρύο σκεπασμένοι με εφημερίδες, σε δωμάτια νοσοκομείων ή σε πεδία μάχης. Δεν έχει σημασία το μέρος, σημασία έχει η υποδοχή.

Καλά Χριστούγεννα.