Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014



Ο θρύλος λέει ότι υπάρχει κάποιος που μπόρεσε να ανοίξει τη σακούλα που περιβάλει το τάπερ της μαμάς χωρίς να χρειαστεί να την κόψει.


Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Γιορτάζουν οι Κατερίνες



Μεγάλη γιορτή σήμερα! Γιορτάζουν οι Κατερίνες. Ένα ακόμα γυναικείο προπύργιο αφού το όνομα αυτό δεν κυκλοφορεί για άνδρες. 

Ποια είναι όμως η Κατερίνα που, ως άλλος Ιανός, παίρνει πολλές διαφορετικές μορφές;

Είναι η Αικατερίνη η Μεγάλη ή μήπως η Κατερίνα Κατερινάκι, της ζωής … ταγεράκι που έχει υμνηθεί από τον Πασχάλη τον Στιγμιαίο; Το σίγουρο είναι ότι  εφόσον ενσαρκώνει της ζωής τ’ αγεράκι, εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Αρναούτογλου της μετεωρολογίας;

Ποια είναι η μυστική σχέση της Κατερίνας με την ομόηχη πόλη της Μακεδονίας;

Η Κατερίνα η οποία όχι σπάνια απαντάται και ως Κατίνα φαίνεται να είναι υπό απαγόρευση. Η δράση γεννάει αντίδραση και αυτή ενέπνευσε άσμα επαναστατικό με τίτλο «Αφήστε με να γίνω μια παλιοκατίνα». Ποιος σας κρατάει κυρία μου;

Η Κατερίνα ή η Κατίνα, αν προτιμάται, είναι μια μάγισσα της Σμύρνης και συνωστίζεται μαζί με άλλες στην προκυμαία ρίχνοντας τα χαρτιά και κάνοντας ξόρκια.

Σήμερα που γιορτάζει, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα αρνηθεί να μας κεράσει, λίγο σαλαμάκι υπακούοντας στην εντολή «Κααατινα σαλαμάκι».

Κατερίνα, όποια και αν είσαι, προσπάθησε οι Κατερίνες να συνεχίσετε να είσαστε περισσότερες από τις Κατίνες που έχουν πληθύνει ανησυχητικά γύρω μας.




Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Απόγευμα Κυριακής στο Παλαί



Απόγευμα Κυριακής και πήγα στο Παλαί για να παρακολουθήσω έναν περίεργο αγώνα μπάσκετ. Οι παίκτες λίγο ασυνήθιστες φιγούρες. Φαλακρίτσες, κοιλίτσες, βαρύ περπάτημα. Αν δεν φορούσαν σορτάκια και φανέλες θα τους περνούσες για παράγοντες ή έστω για προπονητές. Σίγουρα όχι για παίκτες. Οι μορφές τους όμως κάτι σου έλεγαν. Παλιές δόξες του μπάσκετ. Παιχταράδες για τους οποίους κάποτε αγχωθήκαμε, φωνάξαμε, μαλώσαμε. Σήμερα ακολουθούν άλλες πορείες, οι περισσότεροι μακριά από τον αθλητισμό. Οι φλόγα όμως του μπασκετμπολίστα μέσα τους καίει κανονικά. 

Κάποιοι από αυτούς παλιοί συμμαθητές μας. Αυτός ήταν και ο συνδετικός κρίκος. Αγώνας της «διαχρονικής ομάδας τους 2ου γυμνασίου» με τους «παλαίμαχους της Θεσσαλονίκης» στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για τα εκατό χρόνια του σχολείου. 

Φωνάξαμε, χειροκροτήσαμε, γελάσαμε και στο τέλος οι φιλοξενούμενοι μας πάτησαν κανονικότατα. Ατυχής η επιλογή των αντιπάλων, την άλλη φορά να βρούμε κάποιους περισσότερο «του χεριού μας»… Μας ξεγέλασε το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς είχαν περάσει προ πολλού τα ογδόντα! Απαράδεκτο. Σκοράριζαν κατά βούληση, με τους διαιτητές να αρνούνται, παρ’όλες τις παραινέσεις μας, να τους αποβάλουν. 

Κόουτς της ομάδας του 2ου, η γυμνάστρια των εφηβικών μας χρόνων, σε μεγάλη φόρμα οφείλω να παραδεχτώ. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους και δύο ακόμα συνάδελφοι της, της ίδιας περιόδου. Είχα χρόνια να τους δω όλους και η παρουσία τους μου έδωσε μεγάλη χαρά, αν και για κάποιο περίεργο λόγο περίμενα να τους δω όπως ήταν τότε. Ποτέ δεν υπήρξα αθλητής. Όπως τότε έτσι και τώρα βρήκα μια βολική θέση στην κερκίδα και παρακολούθησα τον αγώνα σχολιάζοντας μαζί με τους υπολοίπους. 

Ένα γελαστό απόγευμα, που θα έλεγε και ο Φρέντυ.



Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

e-αγελάδα



Ξύπνησα πρωί, πήγα και άρμεξα την e-αγελάδα μας και ήλθα στο Eco n Design. Μου αρέσει πολύ αυτή η νέα διαδικασία των αυτόματων πωλητών γάλακτος THESγάλα. Έτσι και αλλιώς τρελαίνομαι για όλα τα ηλεκτρονικά και γκαντζετοειδή. Μου αρέσει να βλέπω το e-μαστάρι να γεμίζει το γυάλινο μπουκάλι. 

Αργότερα στο σπίτι, μου αρέσει να σερβίρω το γάλα από το ιδρωμένο γυάλινο δοχείο που μου δείχνει το περιεχόμενο του λαχταριστό. Ίσως κάπου βαθιά στο υποσυνείδητο μου να ανασύρονται μνήμες από τα παιδικά χρόνια, τότε που ένας καθόλου e-πωλητής, ο κυρ Παναγιώτης, μας έφερνε το φρέσκο γάλα στην πόρτα. Από το προηγούμενο βράδυ αφήναμε τα άδεια μπουκάλια έξω από την πόρτα. Αξημέρωτα περνούσε εκείνος με μια μεγάλη τσάντα με μαυροκόκκινα καρό από έξω, η οποία περιείχε 6 μπουκάλια. Έπαιρνε τα άδεια και άφηνε τα γεμάτα. Όταν υπήρχαν ανάγκες, μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες, έβρισκε ένα ευγενικό σημείωμα από τη μητέρα μου και άφηνε περισσότερα.
Πληρωνόταν μια φορά την εβδομάδα για την κατανάλωση των προηγούμενων ημερών. 

Έχω την εντύπωση ότι μετά από συνεννόηση μπορούσε να σου φέρει και βούτυρο ή γιαούρτι. Θυμάμαι μερικές φορές να παραμονεύω για να δω τον αόρατο γαλατά με τη μαγική τσάντα. 

Λες τελικά για αυτό να το THES;



Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014



Μετά από βροχή μισής ώρας την ρύθμιση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων στους δρόμους ανέλαβε το κεντρικό λιμεναρχείο.